Öz
Giriş:
Bu çalışmada lenfoma ve solid tümör tanısı alan çocuklarda ilk yakınma ile kesin tanı konulması arasındaki geçen sürenin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem:
Bu çalışmada Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Pediatrik Onkoloji Bölümü’müze Ocak 2005 ve Aralık 2014 yılları arasında başvuran lenfoma ve solid tümör tanısı alan 759 hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların demografik özelliklerinin değerlendirilmesi, yakınmalarının başlamasından sonra ilk doktora başvuru süresi, doktora başvurduktan sonra tanı alma süresi ve toplam tanı alma süresinden oluşan semptomların başlangıcından kesin tanı konuncaya kadar geçen sürelerin tanımlanması amaçlandı.
Bulgular:
Hastaların ilk doktora başvuru 15 gün, ilk başvurulan doktorun asıl tanı merkezine sevk süresi 8 gün, tanı merkezinde tanı alma süresi 10 gün ve toplam tanı süresi 55 gün olarak saptandı. İlk belirtisi ateş, karın ağrısı ve nöbet olan hastalarda; kesin tanısı germ hücreli tümör, nöroblastom, böbrek tümörü ve karaciğer tümörü olan hastalarda ilk başvuru süresi 15 günden kısaydı. İlk semptomu baş ağrısı ve karında kitle olan hastalarda ve kesin tanısı SSS tümörü germ hücreli tümör ve retinoblastom olan hastalarda sevk gecikme süreleri 8 günden kısaydı ve anlamlı bulundu. İlk semptomu baş ağrısı, bulantı-kusma, yorgunluk kilo kaybı ve görme bozukluğu olan hastalarda ve kesin tanısı SSS tümörü ve nöroendokrin tümör olan hastalarda tanı süresi 10 günden kısa ve anlamlı bulundu.
Sonuç:
Çocukluk çağı kanserlerinde tanı gecikmelerini azaltmak prognozu iyileştirmektedir. Bu nedenle toplumdaki çocuk ve erişkin tüm bireylerin ve bu hasta grubunu ilk gören hekimlerin farkındalığını ve bilgilerini artıracak eğitimlerin düzenli verilmesi uygun olacaktır.
Anahtar Kelimeler: Tanıda gecikme, pediatrik kanser, erken tanı
Kaynakça
Kilburn LB, Siegel SE, Steuber CP. Clinical assessment and differential diagnosis of the child with suspected cancer. In: Pizzo PA, Poplac D G, eds. Principles and practice of pediatric oncology. 6th ed. Philadelphia, USA: Lippincott Williams and Wolters 2011:123-35.
Stiller CA, Marcos-Gragera R, Ardanaz E, Pannelli F, Almar Marqués E, Cañada Martinez A, et al. Geographical patterns of childhood cancer incidence in Europe, 1988-1997. Report from the Automated Childhood Cancer Information System project. Eur J Cancer 2006;42:1952-60.
Kundra M, Stankovic C, Gupta N, Thomas R, Hamre M, Mahajan P. Epidemiologic findings of cancer detected in a pediatric emergency department. Clin Pediatr (Phila) 2009;48:404-9.
Fragkandrea I, Nixon JA, Panagopoulou P. Signs and symptoms of childhood cancer: a guide for early recognition. Am Fam Physician 2013;88:185-92.
Dang-Tan T, Franco EL. Diagnosis delays in childhood cancer: a review. Cancer 2007;110:703-13.
Cancer Statistics Rewiew (CSR) 1975-2013 National Cancer Institute Surveillance, Epidemiology and End Results program. https://seer.cancer.gov/publications/csr.html
ACCIS- Childhood Cancer incidence and survival. www-dep.iarc.fr/accis.htm ,http//:accis.iarc.fr
Kutluk T. Türkiye’de Pediatrik Kanser kayıtları. 18.Ulusal Pediatrik Kanser Kongresi 2014, Bodrum –Kongre özet kitabı s:331.
Dang-Tan T, Trottier H, Mery LS, Morrison HI, Barr RD, Greenberg ML, et al. Delays in diagnosis and treatment among children and adolescents with cancer in Canada. Pediatr Blood Cancer 2008;51:468-74.
Haimi M, Perez-Nahum M, Stein N, Ben Arush MW. The role of the doctor and the medical system in the diagnostic delay in pediatric malignancies. Cancer Epidemiol 2011;35:83-9.
Abdelkhalek E, Sherief L, Kamal N, Soliman R. Factors associated with delayed cancer diagnosis in egyptian children. Clin Med Insights Pediatr 2014;8:39-44.
Handayani K, Sitaresmi MN, Supriyadi E, Widjajanto PH, Susilawati D, Njuguna F, et al. Delays in diagnosis and treatment of childhood cancer in Indonesia. Pediatr Blood Cancer 2016;63:2189-96.
Araz NC, Guler E. Delays in diagnosis of childhood cancer in southeastern Turkey and the associated factors. Pediatr Hematol Oncol 2015;32:153-63.
Cecen E, Gunes D, Mutafoglu K, Sarialioglu F, Olgun N. The time to diagnosis in childhood lymphomas and other solid tumors. Pediatr Blood Cancer 2011;57:392-7.
Fajardo-Gutiérrez A, Sandoval-Mex AM, Mejía-Aranguré JM, Rendón-Macías ME, Martínez-García Mdel C. Clinical and social factors that affect the time to diagnosis of Mexican children with cancer. Med Pediatr Oncol 2002;39:25-31.
Haimi M, Peretz Nahum M, Ben Arush MW. Delay in diagnosis of children with cancer: a retrospective study of 315 children. Pediatr Hematol Oncol 2004;21:37-48.
Begum M, Islam MJ, Akhtar MW, Karim S. Evaluation of delays in diagnosis and treatment of childhood malignancies in Bangladesh. South Asian J Cancer 2016;5:192-3.
Loh AH, Ha C, Chua JH, Seow WT, Chan MY, Tan AM, et al. Delays in diagnosis of pediatric solid tumors in Singapore. J Pediatr Hematol Oncol 2009;31:734-8.
Dobrovoljac M, Hengartner H, Boltshauser E, Grotzer MA. Delay in the diagnosis of paediatric brain tumours. Eur J Pediatr 2002;161:663-7.
Pratt CB, Smith JW, Woerner S, Mauer AM, Hustu HO, Johnson WW,et al. Factors leading to delay in the diagnosis and affecting survival of children with head and neck rhabdomyosarcoma. Pediatrics 1978;61:30-4.
